De weken vliegen voorbij. We zijn alweer 2 weken verder en dus is het weer tijd om jullie een aantal dingen te vertellen waar ik me de afgelopen periode mee bezig heb gehouden.
Ruim twee weken geleden ben ik op werkbezoek geweest bij Broomchemie in Terneuzen. Zij zijn al geruime tijd bezig om een bepaalde broomsoort te mogen vervaardigen. Dit is een vlamvertragende stof die FR720 heet. Allerlei proeven mee gedaan maar vorig jaar heeft de milieubeweging hiertegen protest aangespannen en dat heeft erin geresulteerd dat de vorige minister van VROM (dhr. Pronk) deze specifieke stof heeft verboden.
De reden waarom deze stof voor de periode van een jaar verboden is, is wat onduidelijk. Er ligt geen wetenschappelijke basis aan ten grondslag en zelfs in Europa is deze stof niet verboden. In Frankrijk en Engeland wordt ie gewoon wel gemaakt. In december moet er een advies naar de staatssecretaris van milieu, Pieter van Geel (CDA) of deze stof nog langer verboden moet blijven.
Bij Broomchemie staat een hele dure machine stil, moeten er mensen ontslagen worden omdat ze niet mogen produceren terwijl de provincie wel goedkeuring had verleend. Tijd dus om hier op zijn minst wat vragen over te stellen samen met mijn collega Liesbeth Spies, die milieuzaken in haar portefeuille heeft. Deze week gaan we Pieter van Geel proberen wakker te schudden om eens grondig naar deze problematiek te kijken.
Debat over de uitbreiding van de Europese Unie
Eigenlijk was het herfstreces maar daar hebben we dit jaar niet zoveel van gemerkt. 24 en 25 oktober was de Europese Top in Brussel gepland en daarvoor moest er nog gedebatteerd worden over de uitbreiding van de Europese Unie met 10 landen in de Tweede Kamer. Ik ga hier inhoudelijk niet zoveel over vertellen, de kranten hebben er vol van gestaan. De minister-president en de minister van Buitelandse Zaken met zijn staatssecretaris zijn met een duidelijke boodschap naar Brussel vertrokken. Uitbreiding ja, maar wel hervormingen van het landbouwbeleid en zolang de nieuwe landen nog niet voldoen aan alle vereisten (met name voedselveiligheid) mogen ze nog geen produkten op de huidige Europese markt afzetten. Het referendum heeft gelukkig geen meerderheid van stemmen gehaald in de kamer.
Het was weer een latertje, tegen half 2 's nachts konden we naar huis om te gaan slapen.
De week erop bleek dat de hele kamer vond dat onze bewindslieden het prima hadden gedaan in Brussel. Alles wat maar mogelijk was hadden ze eruit gesleept!
Mijn zwager in Arnhem is gemeenteraadslid voor Groen Links en had al eens aangeboden om mij de grote stad met haar specifieke problemen te laten zien. U weet dat ik in een dorpje van ruim 200 mensen woon, dus daar kom je niet alle aspecten van het leven tegen.
Het herfstreces leende zich daar uitstekend voor want zo konden de kinderen nog een paar dagen bij hun neven en nicht logeren terwijl mama en hun papa stevig aan het werk waren.
Eerst langs "de Grift", een instelling voor verslavingszorg waar gesproken is met de Raad van Bestuur, de directeur en een ambtenaar van de gemeente over de overlast die verslaafden aan harddrugs de omwonenden en de stad bezorgen. Na een bezoek aan een dagopvang voor deze verslaafden werd mij het één en ander wel duidelijk en snap ik terdege hoe belangrijk het kan zijn om aan een beperkte groep langdurig verslaafden met weinig uitzichten heroïne te kunnen verstrekken. Dat dit zelfs minder schadelijk is dan methadon. Terug gekomen in de fraktie toch eens met onze woordvoerders "drugsproblemen" gesproken en daar bleek al een voorzichtige ommekeer merkbaar. De pilot van voormalig minister Borst met "heroïneverstrekking als medicijn" zal zorgvuldig worden beoordeeld. Maar als CDA blijven we grote moeite houden met het idee om mensen zomaar op te geven. Uitzicht en uiterste pogingen tot behandeling moeten gedaan blijven worden.
De middag is doorgebracht in de wijk Malburgen, onder leiding van de voorzitter van de wijkraad. Daar hebben we gezien wat er allemaal gedaan wordt op sociaal gebied in deze zogenoemde "achterstandswijk". Heel indrukwekkend hoe men probeert mensen daadwerkelijk te helpen, of het nu met het invullen van een belastingformulier is, psychische problemen bespreken, renovatie van woningen, schuldhulpverlening, kinderen in het oog houden, een klussendienst of de wijkpost. Een voorbeeld voor andere wijken in grote steden.
Ik was één van de parlementariërs die zich hadden opgegeven om deel te nemen aan het nationaal jeugddebat. Vanuit het hele land komen geselecteerde jongeren naar de Tweede Kamer waar zij eerst in commissies een aantal onderwerpen bespreken met Tweede Kamerleden om die 's middags in de plenaire zaal te verdedigen met de betreffende minister. Ik heb meegedaan op het onderwerp "jongerenhuisvesting". Het was ontzettend leuk en ook leerzaam om te doen. Samen met de jongeren argumenten op een rijtje zetten om de minister ervan zien te overtuigen in een debat van de noodzaak tot het instellen van een commissie die ervoor moet zorgen dat er meer huisvesting voor jongeren wordt gecreëerd. Hoewel we veel argumenten hadden is dat helaas niet helemaal gelukt want ook ouderen, gehandicapten, gescheiden vrouwen en jonge starters hebben allemaal woningen nodig en het was geen absolute prioriteit voor de minister.
En toen brak donderdagmiddag 31 oktober aan; mijn eerste politieke overleg met minister Hoogervorst van Financiën en staatssecretaris Rutte van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Dit is een algemeen overleg waarin gedebatteerd wordt over een onderwerp naar aanleiding van wat stukken. Nu stond op de agenda de hervorming van het toezicht op de financiële wereld en het convenant dat is opgesteld door De Nederlandsche Bank / Pensioen Verzekerings Kamer (PVK) aan de ene kant en de Autoriteit Financiële Markt anderzijds. Daarnaast was op het laatst nog de brief van de PVK aan de pensioenfondsen (waarin deze fondsen worden gemaand binnen een jaar hun financiële zaakjes op orde te hebben) aan de agenda toegevoegd.
Het was best spannend maar het ging ook behoorlijk goed. Mijn inzet was om te beginnen dat ik over een half jaar een evaluatie wens van de taakverdeling en of die inderdaad wel helder en duidelijk is voor alle partijen. Daarnaast heb ik een heel betoog gehouden over de zorg die de CDA-fraktie heeft inzake de integriteit van de financiële markt en het vertrouwen van de consument en hoe belangrijk het is dat de toezichtshouders ook echt goed toezicht houden.
Ik heb de minister gevraagd of hij in zijn overleg met de toezichtshouders voornamelijk wil kijken naar de effectiviteit van het toezicht en dat de bureaucratie (en de kosten) niet al te grote vormen aannemen. Want daar ligt mijn zorg toch wel.
Over de pensioenfondsen is het CDA ook heel duidelijk. Een zaak van de sociale partners, moet geen overheidstaak worden maar wel belangrijk dat fondsen die niet meteen in de problemen komen met het uitkeren van gelden ook wat langer de tijd krijgen om hun financiële basis op orde te krijgen. En dat is toegezegd door staatssecretaris Rutte.
Ik vond het heel leuk om te doen. Ik zat ook goed in de materie zodat ik wat interessante interrupties kon doen.
Na afloop ben ik zelfs gecomplimenteerd door de directeur van Nyfer (u weet wel, dat onderzoeksbureau van Bomhoff) die mij meteen uitnodigde om op 27 november in een forum over de solvabiliteit van pensioenen mee te doen. Yes!
Ik zou nog uren door kunnen schrijven. Dit is eigenlijk alweer te lang geworden. Maar het is ook zo leuk en boeiend allemaal. En het geeft zo'n goed gevoel als je iets hebt bijgedragen of als je mensen of bedrijven die je iets vragen een antwoord kunt geven of hen kunt helpen verder te gaan. Zo heb ik de laatste vrijdag van deze twee weken nog gesproken voor de grensarbeiders in Hulst. Dat is een zeer complexe en uitgebreide materie. Maar ook een hele interessante waar nog veel scheve zaken bijzitten. Ik ben zeker en vast van plan om me ook hier met ziel en zaligheid te geven. Ik kan niet goed tegen onrecht. En nu zit ik in een positie waarin ik in ieder geval makkelijker kan proberen hier en daar wat recht te trekken. Deze mensen kunnen in ieder geval ook op mij rekenen.
Afgelopen zaterdag dan nog het partijcongres. In de afgelopen 13 jaar heb ik nog nooit zoveel mensen binnen het CDA bij elkaar gezien. De stemming binnen het CDA is heel positief en goed. De campagne is begonnen. Dat is wel duidelijk. "Betrouwbaar, Betrokken, Balkenende" is de leus! Dat had ik zelf niet beter kunnen verzinnen.
In Zeeland zijn al diverse bijeenkomsten gepland in de komende maanden, waar ik natuurlijk bij aanwezig ben.
Lieve mensen, ik reken op uw steun om dit -mij inmiddels geliefde- werk straks verder te mogen afmaken! En laat het me vooral weten als ik iets voor u kan betekenen. Daar ben ik en voel ik mij tenslotte volksvertegenwoordiger voor.
