Ik geef u greep uit weer twee bijzonder leerzame weken. Wellicht is het goed om te beginnen iets te vertellen over de sfeer in de Tweede Kamer. In deze periode worden alle begrotingen besproken. Nu het kabinet gevallen is gebruiken alle partijen (ook wij hoor!) deze plenaire debatten om meteen maar een stukje campagne te voeren. Iedere dag wordt het eigenlijk wel nachtwerk en bij iedere begroting worden amendementen of moties ingediend om aan te geven waar je voor op wilt komen en waarover dan gestemd moet worden. Het is van tevoren nooit zeker wanneer er precies gestemd wordt. En aangezien het niet meer zeker is dat de demissionaire coalitie eensgezind stemt, mag geen enkel kamerlid op dinsdag, woensdag of donderdag nog iets buiten Den Haag plannen. Iedere stem telt nu om bepaalde voorstellen al dan niet voor elkaar te krijgen. Velen van ons hebben al allerlei afspraken, lezingen, spreekbeurten, deelname aan fora en ga zo maar door af moeten zeggen. Heel jammer voor de taak die je hebt als volksvertegenwoordiger maar dit blijft van kracht totdat de nieuwe kamer is aangetreden na de verkiezingen.
Ik heb in de afgelopen twee weken geen plenaire debatten gevoerd of een ander politiek overleg met bewindspersonen. Ik heb echter ook niet stil gezeten. Zo heb ik een uitvoerig en zeer plezierig gesprek gevoerd met Hans Ludo van Mierlo, de vertegenwoordiger van Rabobank Nederland in Den Haag. Tal van zaken hebben de revue gepasseerd zoals het wetsvoorstel van PvdA-collega Ferd Crone om in iedere kern een bankfiliaal verplicht te openen. Een dergelijk wetsvoorstel mag er natuurlijk nooit komen. De problematiek van het verdwijnen van allerlei bankkantoren moet in onderling overleg worden opgelost. Want hoe wil je dit verplichten en wie controleert dat dan en wat is de sanctie als het vervolgens toch niet gebeurt?
Dit onderwerp en nog vele andere zijn ook aan de orde geweest tijdens mijn werkbezoek aan de Nederlandse Vereniging van Banken. Als eerste ontvangen bij de directeur, Hein Blocks, en vervolgens met vele deskundigen in Amsterdam talloze onderwerpen op dit bankgebied bediscussiëerd. Echt heel leerzaam en zeker een begin van een goede samenwerking. We weten elkaar nu zeker te vinden.
Ik heb met een dierbare vriend uit de streek gesproken over de hetze van Stichting Natuur en Milieu tegen het vrije aardappelras "het bintje". Gelukkig komen steeds meer groepen in het land in opstand tegen de aktie om dit ras te laten verdwijnen. Kijk maar naar de website die hier speciaal voor in het leven is geroepen: www.bintje.info.
Vanuit de politiek ga ik proberen mijn steentje aan deze aktie bij te dragen. We krijgen hulp vanuit de journalistiek in Zeeland hierbij.
Dit onderwerp houdt de gemoederen van velen bezig. Ook die van mij, want aangezien ik het toezicht op de financiële wereld, en dus ook op pensioenfondsen, in mijn portefeuille heb mag ik hierover meepraten. Dit heb ik gedaan in Rotterdam op een bijeenkomst van de CNV-onderwijsbond.
Het is belangrijk om een onderscheid te maken tussen de "dekkingsgraad" en de "uitkeringszekerheid". Er zijn namelijk pensioenfondsen die niet de verplichte dekkingsgraad van 105% hebben (hun vermogensportefeuille in aandelen, onroerend goed etc. moet minimaal 105% bedragen van de op dit moment uit te keren pensioenen) maar wel degelijk nog genoeg andere middelen hebben om de komende jaren nog aan al hun verplichtingen te kunnen voldoen. Die dekkingsgraad is heel belangrijk maar geef die pensioenfondsen dan wat langer dan 1 jaar de tijd om dit op orde te krijgen. Zo voorkom je wellicht dat de premies heel erg zullen gaan stijgen of de pensioenen niet geïndexeerd zullen worden.
De alarmerende berichten nemen vooralsnog niet echt af. Toch ben ik van mening dat we niet al te erg in paniek moeten raken. We hebben een heel deugdelijk en solide pensioensysteem. Het beste van de wereld eigenlijk. Men heeft iets te veel gedraaid op die hele aandelenhausse en daarin wat teveel risico's genomen. Dit moet worden aangepast maar ik twijfel er niet aan dat men hier ook al volop mee bezig is. En dit heeft wellicht tot gevolg dat we het allemaal met een klein beetje minder moeten doen.
Interparlementaire Beneluxraad
Iets nieuws maar volgens mij heel erg leuk en interessant. Namens de CDA-fraktie ben ik één van de 21 Tweede Kamerleden die zitting heeft in de Interparlementaire Beneluxraad. Deze raad is een soort schaduwparlement van de Tweede Kamers van Nederland, België en Luxemburg. Vanuit België zitten er ook 21 leden in en 7 vanuit Luxemburg. De Interparlementaire Beneluxraad komt drie keer per jaar voltallig bij elkaar en stemt dan over de adviezen die vanuit de commissies naar voren zijn gekomen. Deze adviezen worden voorgelegd aan de eigen parlementen en hebben een behoorlijk sterke invloed bij het tot stand komen van beleid en wetgeving.
Ik zit in de commissies "Economie, Landbouw, Visserij" en in de commissie "Infrastructuur en Ruimtelijke Ordening". De commissies komen zo'n vijf keer per jaar bij elkaar en daarnaast worden ook werkbezoeken afgelegd.
Vrijdag en zaterdag 22 en 23 november is een plenaire zitting in Luxemburg waar ik ook van de partij zal zijn.
De verwachting is dat dit samenwerkingsverband van drie kleine landen nog wel eens aan betekenis kan toenemen zodra er tien nieuwe, grote landen zijn toegetreden tot de Europese Unie. Je kunt dan toch juist gezamenlijk een wat grotere vuist maken naar die grotere landen.
Afgelopen week hebben we met de hele fraktie al bij elkaar gezeten om de komende verkiezingscampagne te bespreken. Onze campagneleider Meeus van der Poel heeft de lijn aan ons uitgelegd. We hebben een moeilijke boodschap te vertellen. Het gaat echt niet goed met onze economie. Iedere maand komen er momenteel 8000 werklozen bij en de economische groei is nihil. Er komen steeds meer "lijken uit de kast" van het vorige kabinet. Extra gaten in de begroting die toch gedicht zullen moeten worden. Maar we blijven inzetten op meer geld voor onderwijs, zorg en veiligheid. Dat is ook in deze begrotingen gelukt en dat zal volgend jaar ook moeten. Dit is de basis van onze samenleving en als die niet in orde is dan hoef je ook geen andere extra dingen te doen.
Daarnaast natuurlijk het "normen en waarden-debat". Dat is van ons en daarin moeten wij het voortouw blijven nemen. En nog belangrijker het goede voorbeeld in blijven geven.
Aan het einde van deze twee weken is bekend geworden dat ik net als vorige keer weer op de 47e plaats sta op de kandidatenlijst. De lijst wordt 30 november bekrachtigd op het congres.
Ik ben dik tevreden met deze plaats (het zou niet fijn zijn als er na een half jaar al veel gerommeld zou zijn in de lijst) en vertrouw erop dat de burgers op het CDA zullen stemmen als zijnde de meest betrouwbare en betrokken partij met een goed, realistisch en degelijk programma. Juist in de komende moeilijke tijden en speciaal voor de zwakkeren in onze samenleving. Ik ben er heel eerlijk in dat ik graag door wil gaan na 22 januari om mij met name voor de bescherming van degenen die het het hardst nodig hebben met hart en ziel in te kunnen zetten.
Ik reken dan ook op uw steun en stem!!
