Het Kerstfeest is inmiddels alweer enkele dagen achter de rug. Ik hoop van harte dat iedereen, die deze laatste nieuwsbrief van het jaar 2002 leest, fijne kerstdagen heeft gehad. Met veel vreugde en een samenzijn met dierbaren en onze Lieve Heer. Ik hoop dat niet teveel mensen eenzaamheid hebben ervaren. Dat is een afschuwelijk gevoel, het hele jaar door natuurlijk maar vooral tijdens deze dagen.
Ik wens bij deze iedereen een heel gezellig Oud en Nieuw toe. Maar bovenal hoop ik dat het jaar 2003 veel gezondheid en voorspoed brengt. En dat voor ieder afzonderlijk alle wensen die men heeft mogen uitkomen. Mijn wens is op dit moment nog heel simpel en behoorlijk voor de hand liggend: gekozen worden op 22 januari zodat ik door kan gaan met mijn werk als volksvertegenwoordiger. Afijn, hier moet ik ook niet steeds op terug komen, het is bekend. En mocht de kiezer anders beslissen dan wens ik een goede andere invulling van mijn leven.
Het Kerst- en verkiezingsreces is inmiddels een week gaande. In de week voor het reces was het een drukte van jewelste. Allerlei debatten en debatjes moesten nog gevoerd worden. Iedere dag stemmingen over al de amendementen en moties die waren ingediend tijdens die debatten. Uiteindelijk konden we op donderdagavond 21.30 uur afsluiten nadat er geen ministers of staatssecretarissen meer hoefden af te treden. Het heeft niet veel gescheeld trouwens want tenslotte waren er stevige woorden gesproken over de verdeling van de radiofrequenties en over het rapport van de commissie Van den Haak over de beveiliging van Pim Fortuyn.
Het is fijn om even thuis te zijn en op adem te komen. Het even iets rustiger aan te doen hoewel je het als kamerlid niet kunt veroorloven om zomaar eens niets te doen. De post brengt vrijwel iedere dag nog grote enveloppen of dozen met papierwerk naar Ossenisse en als ik de computer aanzet blijkt dat het mailverkeer ook gewoon doorgaat. Maar je hoeft even niet te reizen en dat scheelt al veel.
De vrijdag kreeg ik nog goed nieuws: Staatssecretaris Rutte heeft bekend gemaakt dat hij de overgangsperiode van de Wet Beperking Export Uitkeringen met nog een jaar verlengd voor al die landen waarmee gesprekken gaan zijn of die de intentie hebben uitgesproken om een sociaal zekerheidsverdrag af te sluiten.
Dat betekent dat vrijwel niemand in het buitenland met ingang van 1 januari 2003 zijn uitkering verliest. Een heel aardig succesje dus dat ik op mijn naam mag schrijven. Dit is het onderwerp waar ik mijn maidenspeech over gehouden heb. In één van de vorige nieuwsbrieven heb ik hier meer over geschreven.
De komende week ga ik mij voorbereiden op de komende campagne. Vanaf 4 januari ben ik toch dagelijks wel ergens in het land voor een spreekbeurt of bijeenkomst. U kunt dit nakijken in mijn agenda. Ik heb er zin in, het is een afwisselend programma met als slotstuk dan die hele spannende avond op 22 januari. Ik vermoed dat ik nooit eerder en ook nooit meer de uitslag van de verkiezingen voor de Tweede Kamer als zo spannend zal ervaren.
Hoe dan ook, ik heb in het afgelopen half jaar heel veel geleerd, veel gezien en veel gehoord. Bijzondere dingen meegemaakt die niemand mij meer kan afnemen. Ik kijk daar met heel veel vreugde, plezier en voldoening op terug.
Op 29 januari komt de Tweede Kamer voor het laatst bij elkaar in de oude samenstelling. De agenda voor die dag moet ik nog uitprinten. Dat heb ik bewust nog niet gedaan. Leef even in het heden en nu en geniet van alles wat ik meemaak als volksvertegenwoordiger.
Tot slot wil ik iedereen bedanken die mij zo gesteund hebben en dat trouwens nog steeds doen. Kamerlid zijn lukt je niet zonder het vertrouwen en de steun van al die mensen om je heen. Om te beginnen natuurlijk het thuisfront, mijn man Jeroen en de kinders Luca en Nina. Maar daarnaast ook de overige familie, vele vrienden, kennissen, dorps- en streekgenoten en collega's in de Tweede Kamer en binnen het CDA.
Ik houd jullie op de hoogte!!
Met vriendelijke groet,
Myra
