|
Nieuwslog 23 september 2002
|
||
|
Maandag 2 september is het parlementaire jaar weer begonnen en daarmee feitelijk ook mijn eerste stappen in de politiek. De eerste twee weken bestonden feitelijk alleen maar uit het bijwonen van allerlei vergaderingen van de fraktie en de fraktiecommissies financiën, landbouw, sociale zaken en gezondheidszorg. Daarnaast natuurlijk de plenaire debatten en vragenuurtjes. In de smiezen krijgen waar het allemaal over gaat, overleg plegen hierover met mijn persoonlijk medewerker en ons archief opbouwen. Na twee weken konden we tegen elkaar zeggen dat een bescheiden basis is gelegd. Ook heb ik in die eerste weken al twee spreekbeurten op mijn naam mogen zetten! Vanaf 12.00 uur mochten we de Ridderzaal in waarbij het dan van belang is dat je zo snel mogelijk je toegangskaart op een goede plek neerlegt in het vak waarin je bent ingedeeld. Dat hadden we goed geleerd van Wim van de Camp in "ons klasje". En ik was er dan ook in geslaagd om de tweede stoel naast het gangpad op de tweede rij te bemachtigen vanwaar ik een fantastisch zicht had op onze Koningin en onze toekomstige Koning en gemalin. Ik vond het echt heel speciaal en bijzonder om onze Vorstin en haar kinderen van zooooo dichtbij te zien en de Koningin een hele directe en goede troonrede te horen voorlezen. En toen kon het echte netwerken beginnen: eerst een receptie van VNO-NCW, waar we krap een uurtje konden blijven. Vervolgens naar Jos van Gennip (senator voor het CDA) die ieder jaar een receptie geeft bij hem thuis voor CDA-ers. Vervolgens naar burgemeester Deetman, die op het gemeentehuis ieder jaar een buffet verzorgt voor alle kamerleden. Toen zijn we in plaats van het concert maar naar perscentrum Nieuwspoort gegaan. Daar kun je iedere avond "echt" netwerken. Journalisten, voorlichters, lobbyisten, kamerleden en overige netwerkers komen daar om zogenaamd vrijelijk te spreken over alles wat je bezig houdt. Journalisten mogen je niet citeren als je daar spreekt maar "het geheim van Nieuwspoort" moet je vooral niet al te serieus nemen. De algemene politieke beschouwingen heb ik vrijwel volledig aangehoord. Het is het hoogtepunt van het parlementaire jaar. En inderdaad, buitengewoon boeiend en leerzaam om dit spel te volgen. Hopelijk word ik ook nog eens zo goed als bijvoorbeeld Marijnissen of Zalm. Aan het einde van de derde week heb ik de eerste schriftelijke vragen gesteld over het grensoverschrijdende openbaar vervoer aan de minister! Waarom zijn de tarieven zo gestegen en moet de overheid er niet voor zorgen dat het grensoverschrijdend openbaar vervoer toegankelijk en betaalbaar blijft? Is het niet zinvol dat de minister eens gaat praten met zijn Belgische collega over de uiteenlopende visies op de steun aan het openbaar vervoer? |
||