Mijn tweede nieuwslog alweer in dit nieuwe jaar. Het voelt in ieder geval nog steeds als een nieuw jaar. Een weekje met griepachtige verschijnselen inmiddels achter de rug dus ik hoop dat de echte griepepidemie die in aantocht is vanuit het zuiden dan ook aan mij voorbij zal gaan.
Het nieuwe jaar is politiek gezien heftig begonnen met de emoties in Boekelo na mijn mededeling voor Kerstmis dat er geen geld is om een nieuw sportpark te bouwen.
Daarnaast heb ik de afgelopen twee weken benut om me te beraden op het komende jaar. Het is een jaar voor de gemeenteraadsverkiezingen. In maart 2010 volgt een mogelijke herverkiezing als het mij gegeven is om voor het CDA mij kandidaat te mogen stellen.
Des te meer reden om na te gaan wat ik het komende jaar wil bereiken, welke thema’s verdienen de meeste aandacht, waar zou ik mij op moeten richten? Tal van vragen die ik samen met mijn twee naaste adviseurs Jan Schukkink en Gerdien Sigger heb proberen te beantwoorden.
Ik ga nu nog niet in op de antwoorden. In de komende paar weken worden die namelijk nog verder uitgewerkt maar ik ben wel heel blij met zulke kanjers van adviseurs die mij scherp houden naast 
de politieke waan van alle dag…..
Nieuwjaarsbijeenkomsten
Het nieuwe jaar begint uiteraard met de nodige bijeenkomsten om alle collega’s en relaties een goed en succesvol 2009 te wensen. Zo begon de eerste werkweek in dit nieuwe jaar op maandag 5 januari met een ontbijt voor alle medewerkers van de gemeente in de grote hal van het Stadskantoor. Voor mij de eerste keer dat ik hier naar toe ben geweest maar ik vond het eigenlijk wel een heel aangename bijeenkomst en leuke gelegenheid om collega’s te zien en te spreken. Een dag later eenzelfde soort bijeenkomst vroeg in de ochtend op het Werkplein. Diezelfde middag in mijn eigen stadsdeel West waar ik zoals gebruikelijk dan ook een toespraak houd met een terugblik op 2008 en wat wij daarin gezamenlijk hebben gedaan in dit stadsdeel. En natuurlijk een doorkijkje in dit nieuwe jaar en wat wij in dit jaar willen presteren.
Die avond een supergezellige receptie voor alle burgers van Enschede in ons gemeentehuis. Ik vind het in 
Enschede echt altijd een heel geslaagde avond waar we een aantal Enschedeërs in het zonnetje zetten met de gouden “Enschedespeld”. Veel nieuwjaarsrecepties vielen dit jaar samen in diezelfde week, dat betekent keuzes maken. Gelukkig kon ik aanwezig zijn bij de nieuwjaarsbijeenkomst van de Stadsbank Oost Nederland en van mijn eigen CDA in Enschede.
Ook was er de landelijke nieuwjaarsreceptie van het CDA in Haarlem. Natuurlijk met de nodige speeches van onze minister president Jan Peter Balkenende en lijsttrekker voor het Europese Parlement, Wim van de Camp.
Inmiddels is het 18 januari. We hebben de meeste recepties wel achter de rug. Voor mijn gevoel is het nieuwe jaar ook meteen stevig begonnen. Er was weinig tijd om rustig (op) te starten, enkele politiek gevoelige en emotioneel beladen onderwerpen dienden zich meteen aan.
Sportpark Boekelo
Eén van die onderwerpen betreft het voornemen van het college om te stoppen met de nieuwbouw van een sportpark in Boekelo en het huidige sportcomplex te renoveren.
Dit voornemen heb ik net voor Kerstmis aan de betrokkenen in het dorp en de leden van de stadsdeelcommissie West mee gedeeld. De reden is dat ik een bedrag van 1,2 miljoen euro tekort kom op een budget van 1,5 miljoen euro. Dat is een zeer substantieel bedrag dat ik niet kon vinden en mij genoodzaakt zag om dit aan te geven bij de raad en hen te vragen wat nu te doen.
De tekorten zijn ontstaan doordat er meer uitgegeven moet worden aan infrastructuur, meer kosten zijn verbonden aan de verwerving van de benodigde gronden. Er minder opbrengsten zullen zijn uit de verkoop van het huidige sportpark en de te verwerven gronden opgehoogd moeten worden met een halve meter om de grondwaterstand te beschermen.
Echt een heel vervelende situatie waarvan mij gedurende de kerstperiode wel duidelijk werd dat dit enorme emoties in het dorp losmaakte. Tijdens de eerste commissievergadering in Boekelo waren dan ook bijna 400 dorpelingen aanwezig om hun emoties en verontwaardiging kracht bij te zetten.
Gelukkig was de raad unaniem in haar stelling dat het raadsbesluit van januari 2006 om het sportcomplex te verplaatsen en dus te vernieuwen door zou moeten gaan en heb ik in een coalitiebrede motie de opdracht gekregen om de benodigde financiële middelen hiervoor te vinden en dit in een voorstel aan de raad voor te leggen.
Dat doe ik met veel genoegen, maar ik ben me ervan besut dat het nog geen gelopen race is. 24 februari moet dat raadsvoorstel er zijn zodat de commissie zich een oordeel kan vormen. we moeten dan mogelijke risico's goed onder ogen zien om te voorkomen dat we de bevolking van Boekelo blij maken met een dooie mus. we hebben immers nog de nodige hobbels te nemen. denk aan het verwerven van de grond en de wijziging van het bestemmingsplan.
De raad kan een oordeel geven waardoor we de weg naar de aanleg van een nieuwe sportcomplex aan de Boekelosestraat met nieuwe energie kunnen plaveien!
Ik houd u op de hoogte.
In 2009 moeten we echt het een en ander laten zien voor deze strategische opgave “Enschede Werkt”. Doelstelling is meer banen creëren, meer mensen aan een baan helpen en het opleidingsniveau van de Enschedeër verhogen. Dat gaat natuurlijk niet meevallen in een tijd van economische teruggang die inmiddels ook in Twente merkbaar en voelbaar wordt.
Aan de andere kant vind ik dat juist de uitdaging. Gelukkig willen we als gemeente ons inspannen om de gevolgen van de financiële crisis mede te helpen opvangen en behoud van werkgelegenheid is daarbij van groot belang.
Diverse voorstellen zullen binnenkort besproken worden waarbij we dan bijvoorbeeld denken aan het naar voren halen van investeringen, meer in erfpacht afgeven in plaats van verkoop, investeren in scholing en opleiding van mensen, mobiliteitscentra oprichten om ontslagen werknemers of medewerkers die met ADV geconfronteerd worden in op te vangen en elders te plaatsen.
Ook in Twents verband zijn we bezig om een arbeidsmarktplan te schrijven waarin diverse voorstellen zullen staan om werkgevers te helpen deze crisis door te komen. Ik merk dat die bereidheid in Twente er ook is. In februari is er een gezamenlijke bijeenkomst hiervoor.
Los daarvan moeten we in Enschede de beschikbare euro’s voor deze strategische opgave goed inzetten zodat maximaal effect gesorteerd wordt.
Dat vind ik de uitdaging voor komend jaar!!
Vorig jaar is er een rapport van het kenniscentrum voor grote steden, Nicis geheten, verschenen over de kosten en effectiviteit van de re-integratiegelden. In de publiciteit is eigenlijk alleen maar gesproken over de berekening van deze wetenschappers dat een re-integratietraject per uitkeringsgerechtigde € 500.000 kost. Commotie alom uiteraard niet in de laatste plaats bij ons wethouders sociale zaken. Namens de G27 heb ik een overleg gehad met Gerard Schouw, directeur van het Nicis en wethouder Hans Spigt namens de Vereniging Nederlandse Gemeenten.
Dit overleg had tot doel om ons ongenoegen te uiten over het proces waarop dit rapport zonder enige kennisgeving tot stand is gekomen en hoe nu verder te handelen.
We hebben afgesproken om een werkconferentie te organiseren over de effectiviteit van de re-integratiemiddelen samen met de Raad voor Werk en Inkomen die over ditzelfde onderwerp ook een lijvig rapport heeft uitgebracht. We zullen daarbij de staatssecretaris en de Kamerleden uitnodigen om hen te overtuigen van de verantwoorde wijze waarop gemeenten en verantwoordelijke wethouders omgaan met de middelen om mensen naar een betaalde baan te begeleiden.
Ronde tafelgesprek participatiebudget
Voor het maandblad Re-integratie heb ik samen met Jan van Zijl (voorzitter MBO-raad), Kik van der Pol (voorzitter van de brancheorganisatie voor re-integratiebedrijven) en Hans Spigt, wethouder sociale zaken in Dordrecht een interview gegeven over het nieuwe participatiebudget. Het werd een interessant gesprek over met name de toekomst van de re-integratie en samenhang van het nieuwe budget met integratie, inburgering, de Wet Maatschappelijke Ondersteuning en educatie. Ik vind het een geslaagd artikel geworden en het is erg leuk om voor zoiets gevraagd te worden.
Ik heb het geplaatst op mijn site onder “artikelen/notities” mocht u geïnteresseerd zijn en het na willen lezen.
Bijwonen vergadering wijkzorgteam
Ook dit jaar heb ik besloten om eens per maand een aantal uren of halve dag mee te draaien ergens binnen de Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling zodat ik in de praktijk kan zien en ervaren hoe het beleid wordt uitgevoerd wat ik met de raad heb afgesproken.
Dit keer mocht ik een vergadering van het wijkzorgteam bijwonen. Dat is een orgaan waarin naast de gemeente ook het maatschappelijk werk, politie, woningcorporaties, bureau jeugdzorg en jarabee in participeren. Het is een vrij nieuw systeem, ook voor Nederlandse begrippen, waar alle gezinnen met ernstige problemen besproken worden en waarin wordt afgesproken welke instantie het voortouw neemt bij de hulpverlening en waaruit die hulpverlening dan bestaat.
Wat mij opviel is dat er buitengewoon serieus en goed met elkaar gesproken wordt om te kijken naar oplossingen voor de gezinnen waar heel veel problematiek samen komt. Wel loopt met tegen wachtlijsten aan vooral in de jeugdzorg en bij het meldpunt kindermishandeling. Triest om te vernemen maar daar gaat de politiek in Den Haag over. Daar moet de beslissing genomen worden om meer geld ter beschikking te stellen. Ik zal daar zeker een pleidooi houden want het is echt vreselijk om te horen wat sommige kinderen allemaal meemaken en als het dan eenmaal bekend is ze ook nog eens op een wachtlijst geplaatst worden…..ik kan dat slecht verdragen.
Jaarlijkse overleg met OR van Sociale Werkvoorziening (SW)
Afgelopen week een boeiend en goed overleg gehad met de ondernemingsraad van de sociale werkvoorziening, de DCW. Jaarlijks nemen we dan een aantal thema’s door die spelen. Zo hebben we dit keer uiteraard gesproken over het rapport van de Vries over de toekomst van de SW, de nieuwe cliëntenraad Werk en Inkomen, over het onderzoek van de Socialistische Partij waar de OR ook niet zo gelukkig mee is en over het beleid rondom detacheringen en het ontstaan van een leerwerkbedrijf wat de DCW steeds meer aan het worden is.
Natuurlijk is de directeur ook altijd aanwezig bij dit jaarlijkse gesprek. Het is voor mij goed te horen hoe de OR over bepaalde onderwerpen denkt en zij horen graag hoe ik als verantwoordelijk bestuurder tegen de sociale werkvoorziening en de ontwikkelingen aankijk.
Plotseling werd ik aangenaam verrast door een bezoekje van voormalig Kamerlid van de VVD, Fadime Orgu. Zij was op bezoek in Enschede bij VVD-raadslid Faruk Ucar die wel weet dat ik Fadime goed ken. Wij zaten beiden tussen 2002-2006 in de Tweede Kamer, voor Fadime was het haar 2e periode zelfs. Zij was woordvoerder mediabeleid en daarnaast deelden we de portefeuille arbeid en zorg.
Ik had helaas niet zoveel tijd maar wel net genoeg om even bij te praten en te horen hoe zij haar tijd “na de Kamer” beleeft. Ze is volop bezig een eigen bedrijf in nieuwe mediatechnieken van de grond te krijgen en richt zich daarbij op de Turkse gemeenschap in ons land.
Het gaat haar zeker lukken. Deze onverwachte bezoekjes maken een dag extra aangenaam.
Rapport SP over sociale werkvoorziening
Vorig jaar heeft de Socialistische Partij een week lang een klachtenlijn geopend voor de medewerkers van de sociale werkvoorziening DCW in Enschede. Men had signalen dat er een aantal zaken niet goed zou lopen binnen de DCW. Ook had de fractievoorzitter van de SP al eens een aantal dagen mee gelopen binnen de sociale werkvoorziening en naar aanleiding daarvan schriftelijke vragen gesteld. Die hebben wij overigens secuur en uitgebreid beantwoord. Het rapport wat is opgesteld naar aanleiding van deze klachtenlijn heb ik vorige week ontvangen. Op vrijdagavond 16 januari is hierover gesproken met meerdere betrokkenen en belanghebbenden. Vanwege ziekte kon ik zelf helaas niet aanwezig zijn. Wel heb ik een verklaring opgesteld met mijn opvatting over dit rapport. Helaas stevig van toonzetting maar ik ben gewoon oprecht teleurgesteld in dit rapport en dan vind ik dat ik dat ook mag, nee, zelfs moet laten blijken.
Hieronder mijn verklaring:
“Vanuit mijn verantwoordelijkheid als wethouder en mijn persoonlijke affiniteit voel ik me nauw betrokken bij de medewerkers van de DCW. In de afgelopen jaren heb ik de DCW veelvuldig bezocht, heb ik gesprekken gevoerd met medewerkers en leidinggevenden en ben ik op onverwachte momenten door medewerkers benaderd. Zodoende heb ik naar mijn smaak een vrij volledig beeld gekregen van wat er bij de DCW speelt.
Het rapport zoals de SP het nu publiceert, schiet mijns inziens ernstig te kort. In het rapport herken ik niet de DCW als het bedrijf dat ik heb leren kennen. Het rapport is eenzijdig, op veel onderdelen onjuist, conclusies worden gebaseerd op een gering aantal gegevens, terwijl de SP het principe van hoor en wederhoor niet heeft toegepast. Het rapport bevat pertinente onwaarheden terwijl individuele opvattingen tot algemene waarheden worden verklaard.
Ik ben sterk voorstander van het inzichtelijk maken van verbeterpunten, klachten zijn immers gratis adviezen, maar dan niet op een onjuiste, onzorgvuldige of grievende manier.
Al met al brengt de SP met dit rapport, de medewerkers van de DCW – een dienst waarvoor ook de SP politieke verantwoordelijkheid draagt – op een onverantwoorde wijze in diskrediet. De effecten van dit rapport zijn grievend, beledigend en beschadigend voor de meer dan 2000 medewerkers van de DCW die dagelijks met plezier naar hun werk gaan, de leidinggevenden die zich elke dag inzetten voor ‘hun’ mensen, voor alle hulpverleners die de medewerkers van de DCW ter zijde staan en tenslotte ook voor de bedrijven die bereid zijn en zijn geweest om DCW-ers op te nemen.
De indruk blijft bij mij hangen dat de stellers van het rapport geen goed en volledig beeld hebben gekregen van de veelzijdigheid van het bedrijf, de variëteit van de mensen die er werken en de complexiteit van regelgeving en maatschappij waarin de DCW met haar medewerkers functioneert.
Daarom nodig ik de SP uit om ‘van binnenuit nader kennis te maken’ met de DCW. Een bedrijf dat uitgaat van de talenten van onze medewerkers, zonder hun arbeidsbeperkingen uit het oog te verliezen en waar zoveel mogelijk een moderne bedrijfscultuur wordt nagestreefd. De deur staat voor u open.”
Dit is een thema dat gewoon bij mij als persoon past, los nog van mijn functie als wethouder. Ik vind het zo belangrijk dat vrouwen “meedoen” in onze maatschappij. Het beste is volgens mij een betaalde baan maar ik weet ook dat dit niet voor iedereen (meteen) is weg gelegd. Ook de route ernaar toe verdient veel aandacht en wij vrouwen moeten elkaar daarin nog veel meer helpen en ondersteunen. Stimuleren en enthousiasmeren. Als je je kunt ontwikkelen krijg je meer zelfrespect en meer zelfvertrouwen. Iemand die voor zichzelf kan zorgen in financieel opzicht hoeft zich niet afhankelijk van een man of gemeentelijke instantie op te stellen. Dat geeft een gevoel van onafhankelijkheid en dat is heel waardevol.v
In de afgelopen week drie momenten gehad waarbij ik met andere vrouwen van gedachten gewisseld heb over hoe wij meer vrouwen kunnen bereiken, benaderen en helpen. Een bijzondere vrouw is Els Schopman die vanuit de creatieve hoek (kunst en cultuur) vrouwen tot participeren weet te bewegen en hier meer mee wil doen. Die moet ik natuurlijk eigenlijk in verbinding brengen met het Participatieteam Twente. Ook met het P-team heb ik afgelopen week gesproken over de stand van zaken en de plannen. We richten ons met name op de vrouwen die thuis zitten, in isolement en graag willen deelnemen aan de samenleving maar niet weten hoe of waar te beginnen.
Tot slot gesproken met ‘power vrouw’ Mariel van Dooren, nu werkzaam bij de Stichting Enschede Promotie. Ik heb haar wat beter leren kennen en fantastisch wat zij te bieden heeft aan kennis, enthousiasme en uitstraling. Er ontstaat een steeds groter vrouwennetwerk in Enschede en omgeving en daar gaat Twente op enig moment ongelooflijk van profiteren. Dat weet ik zeker!!
Wijkbezoek Boswinkel met CDA-fractie
Het CDA Enschede bezoekt meerdere malen per jaar een deel van de stad, waarbij de dorpen niet vergeten worden en geeft daarbij de wijk- en dorpsraden de gelegenheid om onderwerpen aan te dragen.
Vrijdag 16 januari bracht ik met de fractieleden en bestuursleden van CDA Enschede een bezoek aan wijkraad West-Boswinkel. Een goed en openhartig gesprek waarbij we uitgebreid zijn voorgelicht over een aantal onderwerpen. Heel goed dat we dit met de fractie ook doen.
Het bezoek vond plaats in speeltuingebouw Boswinkel en de onderwerpen die aan bod kwamen zijn de jeugdoverlast vanuit de naastliggende wijken, de geluidsoverlast Rijksweg 35, het onderhoud van groen en wegen en de stand van zaken met betrekking tot de verzekering voor vrijwilligers.
Ik ben er nog niet helemaal aan gewend maar de laatste paar maanden zijn diverse secretaresses gestopt bij ons wethouders. Eigenlijk ben ik niet zo goed in veranderingen in personele sfeer. En toch maak ik dat regelmatig mee in zo’n grote organisatie als die van de gemeente. Een aantal nieuwe gezichten dus op het secretariaat en tijd om op mijn site dit onderdeel te actualiseren. Bij “mijn persoonlijke ondersteuning” heb ik een nieuwe foto van onze secretaresses geplaatst. Voor mij persoonlijk zijn er eigenlijk geen veranderingen want Gerdien is er 4 dagen per week voor mij en Cobi iedere maandag en dat zijn degenen die zijn gebleven….
De ergste koude is voorbij. Ik snap dat velen genoten hebben van het schaatsen, de vrieskou en de sneeuw. Ik heb wel genoten van de prachtige landschappen waar de sneeuw en de vorst dagenlang voor zorgden. Maar ik ben blij dat ik niet gevallen of uitgegleden ben en dat dit risico inmiddels ook volledig verdwenen is…..
Het mag nog net geloof ik, ik wens u allen een warm en liefdevol 2009 toe.
En over 2 weken ben ik er weer!
Hartelijke groeten,
Myra Koomen
