Het is een voorrecht om voor mijn partij, het CDA, wethouder te mogen zijn in zo’n boeiende en grote stad als Enschede. Waarom voel ik dat nou als een voorrecht? Dat gevoel kwam bij mij –weer- naar boven bij het schrijven van deze nieuwslog. Natuurlijk heb ik dit gevoel in de afgelopen 3 jaar veel vaker gehad. Maar ik ben in de afgelopen twee weken op zoveel bijzondere plekjes geweest en heb weer zoveel nieuwe en vooral bijzondere mensen ontmoet. Ieder met zijn of haar eigen verhaal, en het gevoel wordt versterkt als deze mensen mij het gevoel geven dat ik er ook toe doe. Dat ik op mijn beurt een schakeltje kan zijn vanuit mijn functie zodat hun leven ook weer wat mooier, eenvoudiger of beter wordt.
Niets is mooier in het leven dan te kunnen geven … dan te kunnen delen. Een eens zeer nabije en dierbare vriend leerde mij dat als je niet kunt delen, je zeker nooit in staat zult zijn om te kunnen vermenigvuldigen. Juist door te delen ben je aan het vermenigvuldigen. Een waarheid waar niets tegen in te brengen is maar je moet het je realiseren en (kunnen of durven) beleven. Ik hoop van harte dat u in staat bent om te delen want dat is de enige weg om uiteindelijk te krijgen wat je toekomt.
Eens per jaar organiseert de VNG Overijssel, waarvan ik per 1 juni voorzitter ben, de bestuurdersdag rondom een bepaald thema. Dit jaar is de “kwaliteit van het Overijssels Bestuur” het onderwerp aan de hand waarvan wij alle wethouders, burgemeesters en aanwezige raadsleden wilden informeren omdat uiteindelijk alle gemeenten mee zouden moeten doen aan een doorlichting van hun bestuurskracht. Momenteel is de pilot gestart in Zwolle en Dinkelland. Daarover is ook verteld. De verantwoordelijk ambtenaar van het ministerie van Binnenlandse Zaken was ook aanwezig en hield een goed verhaal.
Gelukkig, want als nieuwe voorzitter zit ik ook in de commissie die dit hele project verder moet begeleiden in de provincie.Tot slot heb ik namens alle aanwezigen afscheid genomen van de huidige voorzitter, burgemeester van Borne, Cees Brekelmans. Een goede bijeenkomst met hoge opkomst uit de hele provincie!! Een traditie inmiddels die ik vooral moet voortzetten.
13 mei was het 9 jaar geleden dat deze ramp Enschede 
trof. Ook nu was het weer hetzelfde zonnige weer en ik vond de herdenking zeer waardig en treffend. Mooie woorden van de burgemeester en het gedicht dat Willem Wilmink schreef voor de inwoners van de getroffen stad.
9 jaar geleden woonde ik nog niet in Enschede en beleefde ik deze ramp op afstand in Zeeuws-Vlaanderen voor de televisie. Maar het is niet zo moeilijk om gevoel te krijgen bij wat deze stad en vele inwoners hebben mee gemaakt op die bewuste zaterdagmiddag 9 jaar geleden. Volgend jaar is het 10 jaar geleden, en herdenken we die dag op Hemelvaart. We beraden ons hoe hierna verder te gaan maar het kan een zeer toepasselijke (officiële) afsluiting zijn volgens mij.
De raad van Enschede staat voor de enorm moeilijke taak om voor een bedrag van 15 miljoen euro te bezuinigen. Structureel wel te verstaan. Dus niet voor 1 jaartje een aantal dingen niet doen maar echt voor de komende jaren ieder jaar hetzelfde bedrag omdat er minder inkomsten zijn en hogere kosten vooral bij de bijstand en de wet maatschappelijke ondersteuning.
Dit is een enorme opgave als je weet dat onze begroting in totaal wel meer dan 600 miljoen euro beslaat maar dat ‘slechts’ 60 miljoen euro in enige mate beïnvloedbaar is. Dat wordt een echt politieke discussie waarin keuzes moeten worden gemaakt in het beleid wat er nog wel en wat niet gedaan wordt vanaf volgend jaar. Dat betekent in Enschede ook baanverlies voor ambtenaren. Pijnlijke keuzes die we met zijn allen niet uit de weg mogen gaan en waarvan ik hoop dat we er op een goede manier uitkomen.
Natuurlijk mogen de sociaal en financieel zwakste mensen in Enschede hier niet de dupe van worden maar dit is een opgave die iedereen gaat raken en ik vind dat ik ook in mijn portefeuille met voorstellen moet komen die een bijdrage aan deze zware opgave levert.
Noaberkoffiepot - project sociale binding in Stadsdeel West
Op dinsdagmiddag 12 mei toog ik met een verse koffie in een knalrode Noaberkoffiepot naar Speeltuin ’t Honk om daar op de koffie te gaan bij Muzeyyin Alkan en haar Turkse vrouwengroep 
die ze iedere dinsdagmiddag begeleid.
De bedoeling was dat ik niet alleen koffie zou drinken bij en met haar maar tevens een dienst van mij aanbiedt waarmee ik haar een plezier kan doen. Ik zou haar enorm gelukkig maken als ik eens een dinsdagmiddag haar groep ‘overneem’ en hen dan iets vertel over mijn werkzaamheden als wethouder.
Dat is wel een heel kleine moeite overigens want als ik iets leuk vind, is het wel om met mensen, en al helemaal vrouwen, uit andere culturen om te mogen gaan en elkaar te leren kennen en van elkaar te leren. En hier gaat dit project nu over. En op deze eenvoudige manier willen we in de wijken van Enschede het ‘noaberschap’ bevorderen. En dat betekent niet meer of minder dan dat we meer omzien naar elkaar en elkaar als buren een handje helpen. Zo kunnen we uiteindelijk langer zelfstandig wonen en vooral is er meer contact met elkaar wat de eenzaamheid en het isolement tegengaat.
Nadat ik de eerste gevulde Noaberkoffiepot heb gegeven, zijn er nog 40 van deze lege knalrode koffiepotten uitgereikt aan politie, jeugdwerkers, raadsleden, maatschappelijk werk, woningcorporatie en ga zo maar door die ook allemaal in de 2 wijken Stadsveld en Pathmos in mijn stadsdeel op de koffie moeten gaan bij hun buren. Zo willen we in 6 weken tijd de sociale binding vergroten en met name het “oprecht omzien naar elkaar” een handje helpen.
Ik ben enorm benieuwd naar de uitkomsten van dit buitengewoon simpele idee en oer-Hollandse gebruik van koffiedrinken …
Iedereen in Nederland kent onze topvoetbalclub FC Twente, zeker na dit seizoen met 2 tweede plaatsen…..en daarnaast weten velen ook hoe maatschappelijk betrokken deze voetbalclub is.
Zo hebben zij het project “scoren in de wijk”, waarbij de voetballers en het relatienetwerk van 
alle ondernemers ingezet worden om mensen in achterstandswijken weer in beweging te krijgen.
Ook in de wijk Twekkelerveld draait dit programma en een onderdeel van dit programma is “scoren met werk”. Voor de 2e keer krijgt een groep mensen uit de bijstand de kans om terug te keren in het arbeidsproces. Het is een samenwerkingsverband van FC Twente, de gemeente Enschede, het Werkplein Enschede en woningcorporatie Domijn. Vorig jaar zijn er uitstekende resultaten behaald. Zo hebben bijvoorbeeld 4 mensen een reguliere baan gevonden. 3 van hen hebben nu een participatieplaats en 2 volgen een leer-werktraject. Het aantal mensen dat uitvalt is zeer laag en slechts om medische redenen.
Mooi dus dat ik een 2e overeenkomst namens de gemeente mocht tekenen om door te kunnen gaan met dit succesvolle programma om mensen aan het werk te helpen.
Ik ben er ook zo trots op dat wij in Enschede een topvoetbalclub hebben die beseft dat ze door het voetballen meer kun
nen betekenen voor de mensen in de samenleving dan alleen maar door het spelletje te spelen. Hoewel dat vermaak ook velen beroert en ontroert natuurlijk maar juist door die emotie kun je mensen nog verder helpen in de maatschappij. En dat doet FC Twente!!!
Aanbieden Twente Business in de Lutte Tijdens de BOB-borrel in de Lutte is het eerste exemplaar van de nieuwste editie van Twente Business aan mij uitgereikt. Dit omdat ik daar met een achtergrondinterview in sta. Het was bijzonder leuk om aan dit interview mee te werken. Frank Reekers heeft er ook een verhaal van gemaakt waar ik mij in kan herkennen. Ik heb al leuke reacties gehad, maar ik vond ook die betreffende BOB-borrel een interessante netwerkbijeenkomst die ik nog niet eerder had mee gemaakt. Twente kent veel netwerken, ik heb weer een nieuwe leren kennen en ben van plan hier vaker naar toe te gaan! U kunt het interview HIER lezen (pagina 14-17).
Dienstenmarkt in Spinnerij Oosterveld
De branchevereniging van ZZP-ers in Enschede, ONE, heeft in Spinnerij Oosterveld een dienstenmarkt georganiseerd die ik heb geopend. Nederland kent ongelooflijk veel éénpitters en in Enschede zijn er ook enkele duizenden.
Uit onderzoek blijkt dat juist deze eenmansbedrijfjes nog niet zo geraakt worden door de recessie. Zij zijn flexibel, innovatief en kunnen snel inspringen op veranderingen. Daarmee zijn ze interessant voor grotere bedrijven om in te huren.
Maar als zelfstandig ondernemer is het soms moeilijk om alle wet- en regelgeving goed te kennen en zo’n dienstenmarkt is zinvol om deze ondernemers tegelijk te informeren en vooral ook om te kunnen netwerken.
Ik ben er nog een tijdje geweest en diverse mensen gesproken. Interessante verhalen, nieuwe diensten en producten. Het zet je altijd weer aan het denken! Daarnaast vond ik de keuze van de locatie subliem. Spinnerij Oosterveld is onze kennisspinnerij in Enschede. Een oud textielgebouw wat veranderd is in een locatie waar zelfstandig ondernemers tegen interessante tarieven een ruimte kunnen huren om te ondernemen. Daarnaast allerlei diensten die aangeboden worden waar men gebruik van kan maken en onderlinge contacten die mogelijk zijn. Dit gebouw zit nog lang niet vol en heeft zoveel potentie wat nog veel verder ontwikkeld zou moeten worden. Ik ga ervoor want we willen tenslotte een goede en waardige kennisspinnerij in de stad!! www.spinnerijoosterveld.nl
Raad van Commissarissen Salland
Heerlijk vind ik het om buiten de werkzaamheden als wethouder om in een totaal ander veld in de maatschappij actief te zijn. Maar wel een veld dat alle burgers raakt, namelijk de gezondheidszorg.
Dit is ook zo’n dynamische omgeving en volop in verandering gezien de kosten die er jaarlijks en landelijk mee gemoeid zijn.
Commissaris zijn bij Salland Zorgverzekeringen scherpt mijn financiële kennis en zorgt ervoor dat ik bij blijf bij de ontwikkelingen in de gezondheidszorg.
Eerste bijeenkomst jury Twentse Zakenvrouw van het Jaar
U heeft er al over kunnen lezen in de “Ondernemer” van dit weekend en in het magazine TOM, maar dit jaar is er een heuse verkiezing van de Twentse Zakenvrouw van het jaar 2009. Komende week komt er een mooi boek uit met 62 Twentse zakenvrouwen.
Ik sta daar ook met een interview in, niet als zakenvrouw uiteraard, maar wel als vrouw op een toch wat hogere positie in de samenleving. En ik ben naast Wilma van Ingen, Jeroen Achterberg en Henk Cretier het vierde jurylid.
We zijn inmiddels de eerste keer bij elkaar geweest. We hebben er zin in en het lijkt ons een uitgelezen kans om vrouwen en hun talenten wat meer en beter voor het voetlicht te brengen.
Iets waar ik het natuurlijk helemaal mee eens ben!
Ik vind het een eer dat ik hiervoor gevraagd ben en heb er ook zoveel zin in om al die vrouwen die ik nog niet ken in Twente te ontmoeten en te vernemen wat zij doen …
Werkbezoek vaste Kamercommissie VWS aan Twentse Zorgcentra
Regiomanager Rob Boer van de Twentse Zorgcentra had mij uitgenodigd om aanwezig te zijn bij het werkbezoek van de vaste Kamercommissie. Daar was ik blij mee, want zo kon ik op één moment 8 Kamerleden tegelijk spreken. Het was een zeer goed werkbezoek en een uniek grote opkomst van Kamerleden.
In een etentje met diezelfde regiomanager een week later hebben we dit bezoek geëvalueerd en ook nog gekeken naar de samenwerking met de gemeente Enschede in het project “allochtone vrouwen in de zorg”. We zijn van plan om na de zomer een derde groep te starten bij dit instituut voor verstandelijk gehandicapten.
Met veel plezier heb ik mee gedaan aan de “actie regenton” die de gemeente is gestart. Je krijgt een tientje korting op de aankoop van de regenton en als je door de sociale werkvoorziening deze laat aansluiten op je regenpijp dan betaal je voor deze werkzaamheden ook 10 euro minder (34 in plaats van 44 euro en voorzie je deze mensen van werk!).
Ik heb er meteen 2 gedaan. Goed voor het milieu tenslotte want nu kan ik met regenwater de plantjes water geven en hoef ik minder kraanwater te gebruiken. Ik kan het u ook aanraden!!
Jaarlijkse uitje sponsorkring Pecunia Artibus
Namens de gemeente ben ik vrijwel ieder jaar aanwezig op dit gezamenlijke uitje. Dit keer was het georganiseerd in de Grolsch Veste. Nu heb ik inmiddels echt ieder plekje in dit fantastische stadion gezien. Daarna een goede presentatie over FC Twente en tijdens een etentje konden we genieten van een ware troubadour die prachtige liedjes ten gehore bracht.
Ik heb absoluut genoten van deze avond die een combinatie was van cultuur, muziek, sport en netwerken.
Bekerfinale FC Twente in Rotterdam
Tja, en dan natuurlijk de dag waar iedereen in Twente naar toe leefde: zondag 17 mei, de bekerfinale tegen Heereveen in de Kuip.
Ik was ook aanwezig en we hebben er met zijn allen een hele dag Rotterdam van gemaakt, gevaren op de Maas, sfeer creëren … De sfeer was optimaal, we waren er ook allemaal klaar voor om te gaan winnen maar het heeft niet zo mogen zijn. Dus geen lange verhalen hier want uiteindelijk geen feestje in Enschede en Twente.
Maar wel van mijn kant de complimenten aan het team en de club voor het grandioze seizoen wat ze ons gegeven hebben. Een topprestatie waarover we het volgens mij met zijn allen wel eens zijn.
Het Regionaal Orgaan Zelfstandigen (ROZ) is een samenwerkingsverband waar bijstandsgerechtigden geholpen worden bij het opstarten van een eigen bedrijf. Er zit daar inmiddels veel kennis en expertise voor ondernemingsplannen, starterskredieten en dergelijke. Ook de regeling voor microfinanciering is daar onder gebracht. Het valt onder de gemeente Hengelo en vandaar een periodiek overleg over het reilen en zeilen maar de gemeente Enschede is wel de grootste afnemer.
Daarom goed om te kijken hoe we de bestuurlijke en ambtelijke betrokkenheid van Enschede kunnen vergroten. Het is goed dat het ROZ er ook zelf om vraagt in dit geval. Ook doorstarters en kleine bedrijven in financiële problemen kunnen hier terecht voor advies en begeleiding en kredieten/leningen.
Periodiek overleg met Raad van Bestuur MST, Marianne Lensink
Eens in de zoveel tijd heb ik overleg met bestuurder Marianne Lensink van het ziekenhuis in Enschede. We hebben samen een werkgelegenheidsproject waarvan we willen dat het absoluut een succes wordt en er velen door het opdoen van werkervaring een baan zullen vinden.
Inmiddels is zij ook een bekende geworden op het ministerie van Sociale Zaken waar men graag van haar wil horen hoe de werkgelegenheid in de zorg verbeterd kan worden. Dit nadat ik een keer samen met haar naar de staatssecretaris ben geweest voor een gesprek hierover. Goed om haar ervaringen te horen en te weten wat zij daar zegt. Zo kan ik haar aanvullen in mijn contacten met het ministerie.
Daarnaast delen we de interesse voor de zorg en hoe deze zich naar de toekomst toe ontwikkelt en is het fijn om daar met elkaar over van gedachten te wisselen.
Stedelijke commissievergadering - vervolg over WIW/ID
Met de raadsleden van de diverse fracties heb ik de openstaande punten besproken in het debat om te komen tot een totale afbouw van de gesubsidieerde arbeid in Enschede.
Er moet soepelheid betracht worden voor die ID-ers die 55 jaar of ouder zijn. Gelukkig mag je dit van de wet ook in het raadsvoorstel expliciet benoemen. We waren even bang dat dit door leeftijdsdiscriminatie niet zou mogen.
We nemen een afbouwperiode van 2 jaar en in het laatste half jaar willen we een pilot starten om loonwaarde toe te kennen aan diegenen die nog niet zijn uitgestroomd naar een reguliere baan.
Mochten er onverhoopt nog mensen zijn die na de periode van 2 jaar niet zijn uitgestroomd en voor WW in aanmerking komen en ook in die periode niet uitstromen maar in de bijstand terecht komen, dan zorgen we voor een passend participatietraject met een financiële bonus zodat men in inkomen niet onder het ijs zakt.
De aanwezige fracties zijn akkoord met deze oplossing en nu kunnen we het raadsvoorstel schrijven en in juni in de raad bespreken. Ik ben buitengewoon blij met deze overeenstemming met de raad. Het is politiek gevoelig en met name omdat het om mensen gaat die mogelijks met een verandering in contract en baan te maken krijgen. Daar moet je zorgvuldig mee omgaan en dat hebben we nu echt gezamenlijk met elkaar afgesproken.
Eens per jaar bezoek ik iedere wijk- of dorpsraad in mijn stadsdeel West en afgelopen week was ik in Boekelo te gast waar ik meemaakte hoezeer het in dit dorp leeft dat er een hangplek voor de jeugd tussen 12 en 18 jaar moet komen.
Enerzijds de jeugd die een eigen plekje mist in het dorp om bij elkaar te kunnen komen en enkele volwassenen die het voor hen opnemen. Anderzijds de omwonenden van de plek die men in gedachten heeft en geen zin heeft in de overlast.
Tja, hoe kom je dan tot een oplossing? Die is er nog niet. De dorpsraad zal zich er nog eens over buigen. Het is niet aan de gemeente om dit op te lossen. Ik denk dan tijdens deze heftige discussie terug aan mijn jeugd, ook wij wilden bij elkaar komen. Dat deed je ook gewoon gezellig bij iemand thuis op je slaapkamer , in de tuin of in een schuur. En daarnaast vermaakte je je prima op straat….zonder dat dit meteen als “overlast” werd beschouwd. De tijden zijn niet veranderd dat jongeren elkaar willen opzoeken….wat is er nu wel zo veranderd dat men vindt dat dit in een eigen gebouwtje zou moeten, het liefst door de gemeente gerealiseerd en ver weg van welke bewoner, omwonende of ouder dan ook? Ik ben er nog niet uit….
De voorzitter van de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG), Annemarie Jorritsma, had de sociale partners en enkele wethouders van “plus-gemeenten” uit de regio uitgenodigd om over de recessie te spreken en gezamenlijk oplossingen aan te dragen.
Een “plus-gemeente” ben je als je op je Werkplein een mobiliteitscentrum hebt en je door het UWV Werkbedrijf als één van de 30 bent aangewezen. Enschede is dus zo’n Werkplein en wordt geacht daarmee het aanspreekpunt in de regio Twente te zijn voor de landelijke overheid, sociale partners en UWV Werkbedrijf.
Zo zat ik dus afgelopen woensdagochtend om 8 uur al in Amersfoort met aan tafel Agnes Jongerius, René Paas, Eelco Brinkman, Loek Hermans en Linthorst van het UWV Werkbedrijf. De sociale partners doen een dringend beroep op de gemeenten om landelijke arrangementen ter voorkoming van (jeugd)werkloosheid uit te voeren. Bij ons in de gemeenten moet het feitelijke werk tenslotte op onze Werkpleinen uitgevoerd worden. Tevens een pleidooi om de re-integratiegelden die we hebben de mensen te laten volgen en niet te bureaucratisch te zijn.
Natuurlijk willen wij daar aan meewerken, maar wel gezamenlijk met de inspanningen en de vele euro’s uit de O en O-fondsen van de sociale partners … Ik heb de mobiele nummers van de sociale partners bemachtigd om hen direct te bellen als van hun kant uit het in onze regio stropt! Daarmee voorkom je naar mijn mening onnodige bureaucratie.
Mevrouw Rokosh Gharib is een Irakese die inmiddels alweer 9 jaar in Nederland woont. Ze heeft een eigen re-integratiebedrijf en wil met name vanwege haar Irakese achtergrond iets betekenen voor al die 85.000 Irakese mensen die inmiddels in Nederland wonen.
Ook in Twente wonen veel Irakezen. Ik heb daar vorig jaar al eens vaker over geschreven. In dit gesprek kwamen enkele ideeën naar voren om niet alleen Irakezen hier op te leiden, al dan niet tot zelfstandig ondernemer, maar hen daarna terug te laten keren naar eigen land om Irak verder te helpen met de wederopbouw.
De Irakese regering is op de hoogte van deze plannen van Rokosh gezamenlijk met mijn vriend, universitair docent bij de universiteit Twente, Sam Karim, en wil hier ook graag aan meewerken. Het mes kan op deze manier aan twee kanten snijden.
Als wethouder Werk en Inkomen en Arabiste van origine spreken mij dergelijke projecten enorm aan. Ik zal dan ook de komende maanden verkennen, al dan niet in Irak zelf, wat de mogelijkheden zijn om dit te realiseren.
Ik zie daarnaast ook veel mogelijkheden voor het bedrijfsleven om over en weer zaken te doen, juist in delen van Irak in en rondom de hoofdstad Bagdad en in het Kurdische Erbil.
Die goede vriend van mij is Irakees van origine en werkzaam aan de Universiteit hier in Enschede. We zijn daarnaast samen bezig om een zeer bijzondere Irakese man voor te dragen voor één van de Four Freedom Awards volgend jaar in Middelburg. Nu een Irakse voetballer het topteam van FC Twente komt versterken lijkt het wel of betere banden met Irak een logische volgende stap is om te zetten!
Ik voel in ieder geval dat hier tal van mogelijkheden liggen en het de moeite waard is om een en ander verder te onderzoeken en uit te werken. En dat doe ik vanuit mijn achtergrond met hart en ziel en in een oprecht geloof dat dit vele mensen in Enschede en in deze regio ten goede zou komen.
Eén jarig bestaan modezaak Yesmin Fashion in Enschede!!
Gisteren bestond de damesmodezaak van Yesmina Ikan 1 jaar. Vorig jaar om deze tijd heb ik haar winkel feestelijk geopend. Yesmina is een Marokkaanse van origine die zoals vele jongedames met haar achtergrond het niet altijd even makkelijk heeft gehad in het leven. Toch heeft ze nooit opgegeven en wilde economisch zelfstandig zijn en haar talenten benutten. Ze heeft haar droom gerealiseerd, zelfstandig ondernemer zijn met een eigen modezaak. Ik raak altijd geïnspireerd door vrouwen die de moed hebben eigen keuzes in hun leven te maken en te gaan voor datgene wat hen gelukkig maakt. Los van de culturele achtergrond en omgeving die je vaak in een bepaald keurslijf wil drukken.
Daarom wilde ik natuurlijk even aanwezig zijn op haar feestje. Ze bestaat tenslotte gewoon al 1 jaar! Ze gelooft in haar eigen kracht en ze gelooft in haar droom en ik ben ervan overtuigd dat dit besef en dit geloof wie dan ook altijd sterker en succesvoller maakt!
Voorbeelden zoals Yesmina zorgen ervoor dat ik geïnspireerd en gemotiveerd blijf om als wethouder door te willen gaan en daarmee omstandigheden kan creëren zodat anderen hun dromen kunnen realiseren!
Wat mij echter in de afgelopen twee weken het meest geraakt heeft is een helaas veel te kort bezoekje van mijn Marokkaanse vriendin wiens naam ik hier niet zal noemen.
Ze zit in zak en as … heeft 2 jaar geleden een whiplash opgelopen en het gaat maar niet beter. Werken lukt toch niet meer hoezeer ze het ook geprobeerd heeft en haar werkgever heeft aangegeven dat de weg naar de WIA bewandeld moet worden.
Ik merkte in dit half uurtje hoeveel emoties dit op het gebied van onzekerheid en intens verdriet teweeg brengt. Een nog veel te jonge vrouw, sprankelend, gevochten voor haar onafhankelijkheid en een mooie baan. Die ziet haar hele bestaan wankelen, die naar een nieuwe toekomst, op dit moment zonder perspectief, moet zien te kijken.Een prachtige vrouw die haar eigen inkomen nu niet meer zelf kan verdienen in haar huidige functie. Wat kan zij straks nog wel?
Mijn God, wat is het werk van de consulenten op het Werkplein zwaar en hoe belangrijk is het dat zij mensen als deze Marokkaanse vrouw op hun gemak kunnen stellen en hen duidelijk maken dat zij er echt voor hen zijn en met hen naar een nieuwe toekomst willen en durven kijken … En dat ons systeem van bijstand, ww en arbeidsongeschiktheid er is om hen in staat te stellen een nieuwe weg in te kunnen slaan …
Los van ieders persoonlijke ervaringen is dat in ieder geval hoe het moet, waar wij als overheid voor staan en hoe ik als verantwoordelijk wethouder vind dat het moet gebeuren!!
Tot over 2 weken….we leven langzaam naar de zomervakantie toe maar voordat het zover is zullen er nog een diverse moeilijke beslissingen genomen moeten worden.
Warme groeten,
Myra Koomen
