De wereld kent momenteel een financiële crisis. Ontstaan bij de banken en verzekeraars die hypotheken en kredieten hebben verkocht zonder een reële afdekking van de risico’s. De zeepbel van torenhoge winsten uit beleggingen spat uit elkaar en eigenlijk hebben we hierdoor nog veel meer te maken met een vertrouwenscrisis. Want als banken geen vertrouwen meer in elkaar hebben hoe moet de consument dan het vertrouwen in de financiële en economische markten behouden?
In deze tijd zien we dat de waardering voor de rol en taak van de overheid weer toeneemt. Het liberalisme en de vrije marktwerking kent zijn grenzen. De centrale overheid (minister van financiën Wouter Bos) neemt haar verantwoordelijkheid en tracht met het nationaliseren van 2 banken en het aanleggen van een miljardenfonds om het betalingsverkeer tussen banken weer op gang te brengen, het vertrouwen te herstellen.
Tevens roept de centrale overheid bij monde van minister Piet Hein Donner van Sociale Zaken de lokale overheden op om te bezien wat men kan doen om de werkgelegenheid te behouden. Den Haag staat arbeidsduurverkorting toe, neemt fiscale maatregelen om bedrijven te helpen en beziet hoe men zelf als opdrachtgever de economie kan steunen.
In de afgelopen periode heb ik mij hiermee ook bezig gehouden in mijn functie als voorzitter van het Platform Onderwijs, Werk en Inkomen in Twente. Ik heb alle partijen (ondernemers, onderwijs en overheid) opgeroepen gezamenlijk tot een plan van aanpak te komen om de werkgelegenheid in Twente te behouden. Dit initiatief bestaat uit twee onderdelen. Enerzijds nog meer gaan investeren in scholing en (vak)opleiding van mensen die nog in een uitkeringssituatie zitten, mensen die werkloos worden of mensen die door (tijdelijke) arbeidsduurverkorting minder uren gaan werken. Daar hebben alle wethouders sociale zaken hun zogenaamde "werkbudgetten" voor. En veel gemeenten (wij ook) hebben vanuit het verleden nog geld op de plank liggen. Vanaf 1 januari 2009 hebben we zelfs een participatiebudget waarin niet alleen dit W-geld in wordt gestopt maar ook nog de inburgeringsgelden en educatiemiddelen met meer bestedingsmogelijkheden. Zo kunnen we bijvoorbeeld dan ook 16- en 17-jarigen gaan begeleiden. In een tijd waarin de vergrijzing volop doorzet (de komende 10 jaar verdwijnen 1 miljoen werknemers vanwege het bereiken van de pensioenleeftijd van de arbeidsmarkt) en de ontgroening ook, is het belangrijk om te investeren in goed opgeleide mensen. De economie zal namelijk op enig moment weer sterk aantrekken en dan hebben bedrijven acuut goede mensen nodig om in de vacatures te voorzien. We kunnen ons niet veroorloven om niet extra te investeren in al die mensen die nu nog en zometeen aan de kant staan.
Het tweede deel van dit plan betreft een oproep aan gemeenten om te bekijken welke mogelijkheden er op economisch terrein zijn om bedrijven te ondersteunen; het sneller betalen van de rekeningen door de gemeenten bijvoorbeeld zoals onze fractievoorzitter Welman opperde. Of eens goed kijken naar ons eigen aanbestedingenbeleid. Wellicht kunnen we druk uitoefenen op banken om kredieten te verstrekken aan bedrijven die dat nodig hebben. Maar ook is het onderzoek waard om te bezien of we ons eigen ROZ of de stadsbank nog beter kunnen inzetten. Het huisvestingsfonds van makelaar Ten Hag is een interessant initiatief om de huizenmarkt weer in beweging te krijgen....willen en kunnen we daarin participeren of mogen we als gemeenten bijvoorbeeld ook garanties afgeven? Dit is een greep uit nog veel meer suggesties en wellicht mogelijkheden waarmee we in Twente onze economie kunnen steunen in een periode dat het nodig is. Onconventioneel misschien, onorthodox ook her en der, maar naar mijn mening vraagt deze bijzondere en complexe periode met grote dreiging van werkloosheid om breder te denken dan een half jaar geleden ooit gedacht. Onze rijksoverheid neemt hierin terecht het voortouw maar doet een oproep aan de gemeenten om hierin mee te denken. Ik vind dat we dat aan onze partners, de ondernemers en het onderwijs ook verplicht zijn om te doen. Arbeidsmarktbeleid houdt niet op bij de gemeentegrenzen. Als Enschede staan we sterker om dit probleem gezamenlijk in Twente op te pakken.
En in goede samenwerking sta je altijd sterker om deze economische tegenwind het hoofd te bieden.
Myra Koomen
Wethouder Werk en Inkomen, arbeidsmarktbeleid Enschede
Voorzitter Platform Onderwijs, Werk en Inkomen (POWI) Twente
