Antwoorden op de vragen gesteld aan Myra Koomen

13 augustus 2008

Wat is mijn (politieke) relatie m.b.t. de Costa Blanca?

In 2002 ben ik lid van de Tweede Kamer geworden met in mijn portefeuille onder andere grensoverschrijdende sociale zekerheid en zorg. In de loop van 2003 werd de nieuwe zorgverzekeringswet duidelijker. Daarnaast werd al volop gesproken over de modernisering van de AWBZ en de WMO werd in contouren getoond.

Ik begon me erin te verdiepen wat dit zou betekenen voor de Nederlanders die over de grens wonen en/of werken. Zo kwam ik in contact met de belangenvereniging KB 746 (overigens ook met andere belangenverenigingen in het buitenland) en in het bijzonder met meneer en mevrouw Dhoolaeghe.

De opvattingen en de visie van deze belangenvereniging heb ik altijd als een zeer serieuze, reële en politiek haalbare optie beschouwd om de problemen die zouden gaan rijzen met de invoering van de zorgverzekeringswet het hoofd te bieden.

Heel concreet pleiten wij voor een opting-in regeling, waarbij aan de Nederlanders eenmalig de keuze wordt gegeven om alle ziektekostenpremies volledig te betalen en dan ook de bijbehorende zorg te kunnen verkrijgen. Men kan ook kiezen om verdragszekerde te zijn en blijven en dan onder het huidige regime te vallen.

In 2006 ben ik wethouder in de gemeente Enschede geworden zonder dit dossier –tot mijn grote spijt- volledig en tot een goed einde te hebben volbracht. De zeer warme contacten met de familie Dhoolaeghe zijn altijd gebleven en aangezien ik –hoewel in een andere functie- nog altijd politiek actief ben, voel ik mij vrij om me nog steeds met dit dossier bezig te houden.

Het is buitengewoon aangenaam om hiervoor met een bepaalde regelmaat naar de Costa Blanca te reizen en bovenal om de contacten met voor mij inmiddels bevriende Nederlanders op deze manier te kunnen onderhouden.

Wanneer ben ik hier voor het laatst geweest en wat was de reden van mijn bezoek?

Momenteel (11-15 augustus) vertoef ik 5 dagen in Alfaz del Pi, een combinatie van korte vakantie en bijpraten met de belangenvereniging KB 746.  Hiervoor was ik in februari (van 21-24) aan de Costa Blanca en daar heb ik een bezoek aan minister Klink voorbereid dat gepland stond begin mei. Na dat betreffende bezoek aan de minister met de belangenvereniging KB 746 heb ik de idee opgevat om een artikel te schrijven over de nog steeds bestaande problematiek om de minister, het ministerie van VWS en de Tweede Kamer ervan proberen te overtuigen dat op dit dossier echt nog het nodige gedaan moet worden en heb voorgesteld om deze opting-in regeling nader te onderzoeken en in te voeren.

Dit artikel is in veel landelijke en regionale dagbladen vlak voor of op de dag van het kamerdebat op 29 mei gepubliceerd.

Dit kamerdebat is niet naar mijn volle tevredenheid verlopen. De opting-in regeling is aan de orde geweest maar verworpen door de minister. Ik tracht momenteel de minister uit te nodigen naar de Costa Blanca te reizen om zelf te aanschouwen en te luisteren naar de dagelijkse praktijk op het gebied van de gezondheidszorg, premies, gebrek aan informatie en het zelfs onverzekerd zijn. Zoals ik dat ook in de afgelopen jaren heb gedaan. Pas dan krijg je ook een reëel beeld.

Na thuiskomst wil ik in contact komen met de voorzitter van het CVZ, dhr. D. Hermans om over dit dossier verder van gedachten te wisselen en zal ik in gesprek gaan met partijgenoot Hans Hillen. Tevens zoek ik naar mogelijkheden om deze situatie nog meer in de media onder de aandacht van het brede publiek en de beleidsmakers te brengen

Heb ik mij tijdens mijn kamerperiode kunnen inspannen voor de oudere residenten aan de Costa Blanca?

Jazeker, en met volle inzet en overtuiging. Ik vind het belangrijk een kanttekening te plaatsen bij de vraagstelling dat ik mij alleen zou hebben ingezet voor de residenten aan de Costa Blanca. Ik heb mij ingespannen voor alle residenten, expats, emigranten, grensarbeiders enzovoort. Veel informatie en goede suggesties en oplossingen zijn gekomen van de belangenvereniging KB 746. En het is een feit dat veel oudere residenten aan de Costa Blanca wonen zodat ik juist hier ook een goed beeld kon krijgen van wat de in het buitenland wonende Nederlander ervaart of juist niet ervaart met de wijzigingen in de wetgeving op het gebied van de gezondheidszorg.

Maar ik heb kunnen regelen dat er een goede en zeer degelijke en deugdelijke overgangsregeling is gekomen voor de AWBZ. Iedereen die voor 1-1-2006 AWBZ-zorg ontving, kan dit na die betreffende datum voor altijd blijven ontvangen en zelfs meer AWBZ-zorg indien nieuwe indicaties aan de orde zouden zijn. Dat lijkt mij in ieder geval een behoorlijke geruststelling voor al die mensen die anders stante pede naar Nederland hadden kunnen terugkeren. Ook heb ik veelvuldig aan de bel getrokken dat de informatievoorziening aan de residenten ontoereikend en onvolledig was. En in feite nog steeds is. Ik beweer niet dat dit al tot het gewenste resultaat heeft geleid maar als ik dat als politicus niet steeds geroepen had, was dit hoogstwaarschijnlijk nog veel minder geweest.

Ik heb ook altijd aangegeven dat de premies zvw en AWBZ in verhouding veel te hoog waren tot de te verkrijgen zorg en dat debat heb ik zelf niet meer kunnen meemaken maar ik heb er wel de basis voor gelegd dat na mijn vertrek de zogenaamde woonlandfactor bij de premie AWBZ is ingevoerd.

Veel oudere residenten klagen over de torenhoge premies die men moet betalen. De regering zou hen in de steek hebben gelaten.

Ik kan mij heel goed voorstellen dat de Nederlanders hier het gevoel hebben dat de Nederlandse regering en de Nederlandse politiek hen in de steek heeft gelaten. Ik heb zelf altijd getracht om dit gemis in ieder geval voor en namens mijn partij het CDA goed te maken. Overigens ook uit volle overtuiging en oprechte betrokkenheid.

Er was sprake van torenhoge premies maar een ieder die een bepaald minimum inkomen heeft, heeft recht op de zorgtoeslag om de kosten van de basisverzekering te verzachten. De woonlandfactor met betrekking tot de AWBZ heeft ook die torenhoge premie beduidend en terecht verlaagd zodat die in relatie is tot de zorg die men kan ontvangen. Dus in dit geval wil ik de klachten toch wat nuanceren.

Wat vind ik van de trend dat steeds meer gezinnen zich vestigen in Spanje en ook in dit gebied?

Ik ben een groot voorstander van het ene Europa waar een vrij verkeer van mensen, goederen en diensten plaats kan vinden. Dat betekent dat mensen zich ook vrij moeten kunnen vestigen in een land naar keuze. Dat kan om allerlei redenen zijn, klimaat, beter en mooier woongenot, de mentaliteit van de maatschappij, leukere en/of betere baan. Dat is voor iedereen anders maar ik kan mij goed voorstellen dat veel Nederlandse gezinnen zich hier in dit gebied vestigen. Het is hier heel fraai, heerlijk klimaat, beduidend relaxter leven en als dit je bevalt moet je dus in dit ene Europa je hier ook gewoon kunnen vestigen.

Waar ik als Nederlands politicus tegenaan loop is dat we in Nederland wetgeving maken (zoals dus de zorgverzekeringswet en AWBZ), die dit vrije verkeer van personen eigenlijk belemmert en dat druist tegen die Europese gedachte in.

Daar verzet ik mij dan ook tegen en probeer hierin verandering aan te brengen met de middelen die tot mijn beschikking staan…..

Heb ik zelf emigratiegevoelens?

Als kind al wilde ik naar het buitenland toe en daar werken en wonen. Ik heb om die reden ook Arabische talen en culturen gestudeerd. Maar het leven loopt niet altijd zoals je gepland hebt en tot op heden is het er niet van gekomen. Dat betekent niet dat die droom verdwenen is. Integendeel zelfs. Maar op dit moment heb ik nog bepaalde taken in Nederland, ik ben nog niet klaar als wethouder in de gemeente Enschede en mijn dochter van bijna 16 is weer bij mij komen wonen om in Enschede verder te studeren. De komende jaren zal ik – overigens met veel genoegen-  nog in Nederland vertoeven. Daarna houd ik alle opties open maar ik plan niet zoveel meer in het leven en neem het leven zoals het komt. En dat bedoel ik heel positief want ik ben een optimistisch en opgewekt mens.

Wat vind ik het mooie van de Costa Blanca en wat spreekt me minder aan?

Ik vind de zee heerlijk en prachtig, de ruige natuur, het Spaanse eten (ik ben een echte Bourgondiër) en de enorme gastvrijheid die ik hier bij ieder bezoek weer ervaar. Daarnaast de eigen stijl van huizenbouw, veel minder auto´s op de weg en de fraaie binnenstadjes van Altea, Guadalest enzovoort. Je krijgt een echt vakantiegevoel hier maar tevens ervaar ik altijd een gevoel van thuiskomen….in het bijzonder door en bij mijn zeer dierbare Max en Sonja Dhoolaeghe.

Wat ik minder vind aan de Costa Blanca is eigenlijk moeilijk te zeggen. Ik vermoed dat, wanneer ik hier zou wonen dat ik ook wel eens tegen compleet andere mentaliteit van dingen regelen aan zou lopen. In Nederland is veel bureaucratie en daar worden we ook niet altijd vrolijk van, maar je weet ook vrij goed waar je aan toe bent en hoe je zaken kunt en moet regelen. Dat gaat hier natuurlijk anders en daar zou ik vermoedelijk ook erg aan moeten wennen…..daarnaast moet ik er natuurlijk aan wennen om in hartje zomer toch een ander tempo te lopen, je bent gewend om dag in dag uit er altijd vol tegenaan te gaan en dat lukt gewoon niet in 40 graden warmte….

Wat trekt u aan in de Spaanse cultuur, wat vind ik nadelig?

Ik ben zelf een gepassioneerd persoon en de passie en het temperament in de Spaanse cultuur spreken mij dus erg aan. In Nederland, en in Twente in het bijzonder, heerst toch de regel “doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg”.  Daar loop ik wel eens tegenaan.

Gecombineerd met het warme klimaat, het heerlijke eten, de “latin” dansen, zou dat voor mij voldoende kunnen zijn om hier te gaan wonen. Dansen doe ik in mijn vrije tijd ook heel graag en de salsa, rumba, samba, chachacha en tango zijn veruit mijn favoriet. Dat associeer ik ook met Spanje naast enkele andere landen op het zuidelijk halfrond.

Ik kan me echt niet bedenken wat ik nadelig zou vinden aan de Spaanse cultuur, ik ben nog niets tegen gekomen. Behalve dan dat ik heb gehoord dat de Spaanse mannen erg aan hun moeder hangen, maar ik ben (nog) geen Spanjaard tegen gekomen om dat in de praktijk ook te kunnen staven.